Τυπική και Ουσιαστική Δημοκρατία

Ο μεγάλος φιλόσοφος του 20ου αιώνα, Sir Karl Reimund Popper (o αυθεντικός, όχι εγώ που είμαι απλά ένα ελληνικό καχέκτυπο), στα τελευταία έργα του υποστήριζε την άποψη πως η δημοκρατία ορίζεται από το γεγονός ότι ο λαός μπορεί να διώξει μία κυβέρνηση και να ορίσει μίαν άλλη, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για αιματοχυσίες και βιαιότητες. Η άποψη του αυτή έγκειται στην ικανότητα της λαϊκής βούλησης να επιρρεάσει πραγματικά το ποιοι την κυβερνάνε, και έρχεται σε αντίθεση με τις θεωρίες που θέλουν τους λαούς να κυβερνούνται από ορισμένες οικογένειες και από τις ίδιες πολιτικές. Και εδώ στην Ελλάδα, ακούμε πολύ συχνά πως και τα δύο κόμματα εξουσίας είναι τα ίδια, πως ασκούν τις ίδιες πολιτικές, πως μας κυβερνάνε δύο, τρεις ή πέντε οικογένειες, πως οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα, πως εντέλει αυτό που βιώνουμε δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια τυπική δημοκρατία.
Εδώ κολλάνε μερικά από τα τελευταία λόγια του μεγάλου νομικού Γεωργίου Κουμάντου, που στο είπε πως: "χωρίς τυπική δημοκρατία δεν υπάρχει ούτε ουσιαστική δημοκρατία". Πράγμα που σημαίνει πως το καθεστώς στο οποίο ζούμε σήμερα δεν είναι απαγορευτικό και ασύμβατο της πλήρους έννοιας της δημοκρατίας, όπως μερικοί θέλουν να μας το παρομοιάζουν. Και είναι απείρως καλύτερο των θεοκρατικών, απολυταρχικών και συγκεντρωτικών καθεστώτων που επιβιώνουν ακόμα και σήμερα σε πολλές χώρες του κόσμου.
Με λίγα λόγια, η δυνατότητα μας να επιλέγουμε το ποιος μας κυβερνά ανοίγει το δρόμο για περαιτέρω συνειδητοποίηση μας, για συμμετοχή μας στα κοινά και για πραγμάτωση της πλήρους δημοκρατίας.